Piki online – gra w piki z komputerem

Piki online na Stoliku Gier są darmowe, bez rejestracji i bez instalowania aplikacji. Siadasz do stołu z trzema przeciwnikami komputerowymi: Bartek jest Twoim partnerem i siedzi naprzeciwko, a Ania i Celina grają razem przeciwko Wam. Piki to gra w lewy, w której atutem są zawsze piki, a przed każdym rozdaniem każdy mówi, ile lew weźmie. Liczy się trafna ocena ręki i dobra współpraca w parze – i to, żeby nie brać lew, których nikt nie potrzebuje.

Niżej znajdziesz opis sterowania, zasady w skrócie, a przede wszystkim praktyczną strategię: jak policzyć lewy w ręce, kiedy opłaca się deklarować zero, jak unikać worków, jak grać z partnerem i jak liczyć karty. Pełne zasady z tabelą punktacji są na osobnej stronie zasady gry w piki.

Jak grać w piki online na telefonie i komputerze

Grasz zawsze z dołu stołu. Naprzeciwko siedzi Twój partner Bartek, po lewej Ania, a po prawej Celina. Przy każdej osobie widać, ile lew zadeklarowała i ile już ma – na przykład „2 z 4”. Nad stołem są dwie tabliczki z wynikami par: „Wy” i „Rywale”, z liczbą wziętych lew, kontraktem i workami. Na komputerze te same liczby są w panelu z boku.

• Deklaracja. Gdy przychodzi Twoja kolej, przyciskami − i + ustawiasz liczbę lew od 0 do 13, a przyciskiem „Deklaruję…” ją potwierdzasz. Na start podpowiadamy liczbę, która wynika z siły Twojej ręki – możesz ją zmienić. Przycisk 0 (na szerokim ekranie „Zero”) od razu ustawia deklarację zero.
• Zagrywanie kart. Dotknij karty, żeby ją zagrać. Karty, którymi wolno zagrać, są podświetlone, a pozostałe przygaszone. Gdy dotkniesz przygaszonej, gra jej nie zagra i wyjaśni dlaczego – na przykład „Musisz dołożyć kier” albo „Piki nie są jeszcze rozbite”.
• Zero w ciemno. Gdy Wasza para przegrywa o co najmniej 200 punktów, Twoje karty leżą na początku rozdania zakryte. W swojej kolejce wybierasz „Zero w ciemno” albo „Odkryj karty”.
• Podsumowanie rozdania. Po 13 lewach zobaczysz, ile każda para zadeklarowała i wzięła, ile punktów dostaje za kontrakt, worki i zero, i jaki ma wynik. Komputer czeka, aż przeczytasz i wybierzesz „Następne rozdanie”.
• Tabela wyników. Dotknij tabliczki „Wy” albo „Rywale” (lub wybierz „Tabela wyników” w menu), żeby zobaczyć punkty ze wszystkich rozdań.

Napis nad kartami zawsze mówi, co teraz zrobić: „Ile lew weźmiesz?”, „Dołóż karo”, „Wyjdź dowolnym kolorem oprócz pików”. Poziom trudności (łatwy, średni, trudny) i nową grę wybierasz w menu pod ikoną z trzema kreskami, a na komputerze – przyciskami obok stołu. Gra zapisuje się po każdym ruchu, więc po odświeżeniu strony grasz dalej.

Zasady gry w piki w skrócie

Grają cztery osoby w dwóch parach pełną talią 52 kart; każdy dostaje 13 kart (gracze i karty). Atutem są zawsze piki. Rozdający zaczyna deklaracje, potem deklarują pozostali po kolei: każdy mówi, ile lew weźmie, od 0 do 13. Kontrakt pary to suma deklaracji obu partnerów (deklaracje).

Rozdający wychodzi do pierwszej lewy. Trzeba dokładać do koloru; kto nie ma koloru, może przebić pikiem albo zrzucić dowolną kartę. Lewę bierze najwyższy pik, a bez pików – najwyższa karta w kolorze wyjścia (rozgrywka). W piki nie wolno wychodzić, dopóki nie są rozbite, czyli dopóki ktoś nie dołoży pika do innego koloru – chyba że ma się same piki (rozbite piki).

Para, która weźmie co najmniej tyle lew, ile zadeklarowała, dostaje 10 punktów za każdą zadeklarowaną lewę i 1 punkt za każdą nadróbkę. Para, która weźmie mniej, traci 10 punktów za każdą zadeklarowaną lewę. Nadróbki to worki: co 10 zebranych worków para traci 100 punktów (punktacja, worki). Deklaracja zero daje +100 albo −100, a zero w ciemno ±200 (zero). Gra kończy się, gdy któraś para ma 500 punktów lub więcej albo −200 lub mniej; wygrywa para z większym wynikiem (koniec gry).

Ile lew deklarować? Jak policzyć rękę

Trafna deklaracja to połowa sukcesu. Za mało – i zbierasz worki. Za dużo – i para traci cały kontrakt. Najprostsza metoda to policzyć karty, które prawie na pewno wezmą lewę, a potem dodać szanse z długich pików i krótkich kolorów.

Pewne i prawie pewne lewy

• As w kolorze innym niż pik: prawie zawsze 1 lewa, chyba że kolor jest bardzo długi (6+ kart) – wtedy ktoś szybko przestanie go mieć i przebije.
• Król w kolorze z co najmniej jedną małą kartą (np. K-7): około pół lewy do jednej. Samotny król często przepada pod asem.
• Dama liczy się tylko w kolorze 3–4 kart, i to raczej jako szansa niż pewność.
• As i król pik to pewne lewy (król pik – gdy masz przy nim choć jeden mały pik). Dama pik liczy się przy trzech lub więcej pikach.
• Długie piki: każdy pik powyżej czwartego to zwykle dodatkowa lewa na końcu rozdania, gdy rywalom skończą się atuty.
• Krótkie kolory: brak koloru (renons) albo singel, gdy masz piki „na zbyciu”, to okazja do przebicia – zwykle około pół lewy do lewy.

Przykład liczenia ręki

Masz: ♠ A K 7 4, ♥ A D 6 3, ♦ K 8 2, ♣ 9 5. Liczymy: as i król pik to 2 lewy. As kier – 1. Król karo z dwiema małymi kartami – mniej więcej pół lewy do jednej. Dama kier w czterech kartach to tylko szansa. Trefle są krótkie (dwie karty), a obok asa i króla masz jeszcze dwa małe piki, więc gdy trefle zostaną zagrane drugi raz, możesz przebić. Razem wychodzi około 4 lew – deklarujesz 4. Z mocniejszym kolorem trefl byłoby to 5, ze słabszym karo – 3.

Pamiętaj o partnerze i kolejności

Deklarujesz własne lewy, ale kontrakt jest wspólny. Jeśli Bartek deklaruje dużo, a Ty masz kartę „na granicy”, lepiej zaokrąglić w dół – i tak razem macie wysoki kontrakt. Gdy deklarujesz jako ostatnia osoba, policz sumę wszystkich deklaracji: jeśli razem wychodzi 12 albo 13, każda nadróbka jest mało prawdopodobna i można deklarować śmielej. Gdy suma to 9 czy 10, w rozdaniu będą worki – wtedy lepiej nie zawyżać.

Kiedy deklarować zero (i zero w ciemno)

Zero to najbardziej emocjonująca deklaracja w pikach: +100 punktów, jeśli nie weźmiesz żadnej lewy, i −100, jeśli weźmiesz choć jedną. Dobra ręka na zero ma mało pików i tylko niskie piki, nie ma asów, a wysokie karty (król, dama) są osłonięte kilkoma niskimi kartami w tym samym kolorze.

Przykład dobrej ręki na zero: ♠ 5 2, ♥ 9 7 4 3, ♦ W 8 6 2, ♣ 10 4 3. Najwyższy pik to piątka, a walet karo ma trzy niższe karty do towarzystwa – zanim będzie musiał wejść, zwykle ktoś zagra wyżej. Zła ręka na zero: ten sam układ, ale z ♠ K zamiast ♠ 5 albo z samotnym ♣ A. Król pik i samotny as prawie zawsze wezmą lewę, bo nie masz pod nimi niczego, czym można by je zastąpić.

Zero ma sens, gdy partner może unieść kontrakt pary sam – najlepiej, gdy jego deklaracja to 4 lub więcej. Lewy gracza z zerem nie liczą się do kontraktu, a liczą się jako worki, więc przegrane zero boli podwójnie.

Zero w ciemno (±200) wolno zadeklarować tylko wtedy, gdy Wasza para przegrywa o co najmniej 200 punktów, i tylko przed obejrzeniem kart. Udaje się rzadko – to ruch ratunkowy na koniec gry, gdy rywale są blisko 500, a zwykłe rozdanie nie odrobi straty. Gdy strata jest mała albo do końca daleko, spokojniej odkryć karty.

Worki: jak ich unikać i kiedy się nimi nie przejmować

Każda lewa ponad kontrakt to worek. Jeden worek to tylko 1 punkt, ale dziesiąty kosztuje 100. W praktyce oznacza to, że po ugraniu kontraktu warto przestać brać lewy: zrzucaj wysokie karty, gdy lewę i tak bierze ktoś inny, i dokładaj najwyższą kartę, która jeszcze nie wygrywa.

Przykład: Wasz kontrakt to 6, macie już 6 lew, a do końca zostały 3 lewy. Masz ♥ D i ♥ 4, a rywal wychodzi ♥ K. Zagraj damę – nie weźmie lewy, a pozbędziesz się karty, która za chwilę mogłaby wziąć worek. Czwórkę zostaw na koniec, kiedy łatwo ją podłożyć pod cudzą kartę.

Są jednak wyjątki. Gdy rywale nie ugrali jeszcze kontraktu, a Wy macie mało worków, czasem opłaca się wziąć dodatkową lewę, żeby ich „wysadzić”: przegrany kontrakt rywali to dla nich −10 za każdą zadeklarowaną lewę, a dla Was koszt jednego worka. Licznik worków znajdziesz na tabliczkach „Wy” i „Rywale” (skrót „w.”) i w panelu bocznym. Gdy macie 7–9 worków, każda nadróbka jest groźna – wtedy deklaruj raczej o lewę wyżej niż niżej.

Gra z partnerem: współpraca bez słów

W pikach nie można rozmawiać o kartach, więc partnerzy porozumiewają się samą grą. Kilka zasad bardzo pomaga:

• Nie przebijaj partnera bez potrzeby. Jeśli Bartek wychodzi królem kier, a Ty masz asa kier, nie kładź asa – król partnera i tak bierze lewę (o ile nikt go nie przebije), skoro as jest u Ciebie. As zostanie na później.
• Druga ręka nisko, trzecia wysoko. Gdy rywal wychodzi, a Ty grasz zaraz po nim, zwykle dokładasz niską kartę – partner zagra jeszcze po Tobie. Gdy wychodzi partner, a Ty grasz jako trzecia osoba, połóż wysoką kartę, żeby lewa nie trafiła do rywala siedzącego na końcu.
• Ostatnia ręka – najtańsza karta, która wystarczy. Grasz jako czwarta osoba i widzisz całą lewę: bierz ją najniższą kartą, jaka wygrywa, albo oddaj najniższą kartą, jeśli lewa nie jest Wam potrzebna.
• Osłaniaj zero partnera. Gdy Bartek deklaruje zero, Twoim zadaniem jest brać lewy, które on mógłby wziąć. Wychodź wysokimi kartami, a gdy jego karta wygrywa lewę – przebij ją. Zadeklaruj przy tym o lewę więcej niż zwykle, bo część Twoich lew pójdzie na ratowanie zera.
• Poluj na zero rywali. Gdy zero deklaruje ktoś z drugiej pary, wychodź niskimi kartami i nie przebijaj, kiedy jego karta prowadzi w lewie. Każda lewa, którą zmusisz go wziąć, to dla jego pary −100.

Przykład: Bartek deklaruje zero i wychodzi ♦ 4. Celina dokłada ♦ 6, Ty masz ♦ A i ♦ 9. Zagraj asa: lewa jest Wasza, a Bartek nie ryzykuje. Gdy Bartek gra po Tobie, też zagraj wysoko – im wyższa karta leży w lewie, tym łatwiej mu podłożyć niską.

Liczenie kart: piki i kolory, których ktoś nie ma

Pików jest 13. Licz, ile już wyszło – po kilku lewach dokładnie wiesz, czy Twoja dziesiątka pik może jeszcze zostać pobita. Najprostsza metoda: zapamiętuj tylko wysokie piki (as, król, dama, walet) i liczbę zagranych pików.

Zapamiętuj też kto nie dołożył do koloru. Jeśli Ania nie dokłada do kiera, a ma jeszcze piki, Twój as kier nie jest już pewną lewą – Ania może go przebić. Odwrotnie: gdy wszystkie piki są już w grze, as w kolorze jest pewny, a długi kolor zaczyna brać lewę za lewą.

W naszej grze poziom trudny robi właśnie to: liczy zagrane karty, pamięta, kto nie ma którego koloru, pilnuje worków i poluje na zero. Jeśli chcesz sprawdzić, czy Twoje liczenie działa, zagraj kilka partii na tym poziomie.

Taktyka na końcówkę gry

Im bliżej 500 punktów, tym bardziej liczy się wynik, a nie pojedyncze rozdanie. Zanim zadeklarujesz, spójrz na tabliczki z wynikami i zadaj sobie dwa pytania: ile brakuje nam do 500 i ile brakuje rywalom.

• Prowadzicie i jesteście blisko celu. Przy 460 punktach wystarczy ugrać kontrakt 4 lew, żeby skończyć grę. Deklarujcie ostrożnie i nie ryzykujcie zera – przegrany kontrakt albo zero może oddać rywalom jeszcze jedno rozdanie.
• Rywale są tuż przed metą. Gdy mają 470, a Wy 350, ich mały kontrakt kończy grę. Wtedy ważniejsze od worków jest to, żeby go nie ugrali: bierzcie lewy, które im się należą, nawet kosztem kilku nadróbek.
• Obie pary mogą przekroczyć 500. Wygrywa większy wynik, więc liczy się każdy punkt – także worki i premia za zero.
• Dolna granica. Para, która spadnie do −200 punktów, kończy grę przegraną. Przy wyniku w okolicy −100 nie deklarujcie wysoko „na odrobienie strat” – przegrany duży kontrakt może zakończyć partię.

Najczęstsze błędy w pikach

1. Liczenie króla bez osłony jako pewnej lewy. Samotny król (singel) często przepada pod asem rywala.
2. Deklarowanie „na wszelki wypadek” za mało. Kilka worków na rozdanie bardzo szybko daje −100.
3. Branie lew po ugraniu kontraktu. Gdy kontrakt jest ugrany, zrzucaj wysokie karty zamiast zbierać worki.
4. Przebijanie lewy, którą bierze partner. Tracisz wysoką kartę i nic nie zyskujesz.
5. Zero z asem albo wysokim pikiem. Takie karty zwykle muszą wziąć lewę – ręka nie nadaje się na zero.
6. Zbyt wczesne wyciąganie pików. Atuty są najcenniejsze, gdy możesz nimi przebić cudzego asa.
7. Zapominanie o wyniku. Przy 450 punktach wystarczy ugrać mały kontrakt; przy dużej stracie trzeba ryzykować.

Skąd się wzięły piki?

Piki należą do dużej rodziny gier w lewy, której najbardziej znanym przodkiem jest wist. W źródłach o grach karcianych, takich jak serwis pagat.com, piki opisuje się jako grę, która rozwinęła się w Stanach Zjednoczonych w XX wieku i stamtąd rozeszła się po świecie. Po angielsku nazywa się Spades – tak samo jak kolor, który jest w niej zawsze atutem.

W Polsce piki rozpowszechniły się głównie dzięki serwisom z grami online, gdzie przyjęły się pod polską nazwą i z polskim słownictwem: deklaracja, worek, zero, zero w ciemno, rozbite piki. Zasady w polskich serwisach są nieco inne niż w wielu opisach anglojęzycznych – na przykład u nas deklaracje zaczyna i do pierwszej lewy wychodzi rozdający. Gra jest bliską krewną tysiąca i sześćdziesięciu sześciu: wszędzie liczy się dokładanie do koloru i atut, ale w pikach nie ma licytacji ani meldunków, a punktuje się trafność deklaracji.

Odmiany pików

Piki mają wiele odmian i trzeba je ustalić przed grą. Najczęściej różnią się: kto zaczyna deklaracje i rozgrywkę, czy wyjście w piki z samych pików je rozbija, jak liczą się lewy gracza z zerem, kiedy wolno zagrać zero w ciemno i do ilu punktów się gra (300, 500 albo 1000). Bywają też wersje z dwoma jokerami jako najwyższymi atutami, wspólną deklaracją pary albo minimalnym kontraktem 4 lew. Pełne porównanie „nasze zasady – inne odmiany” znajdziesz w tabeli odmiany gry w piki.

U nas gra się według zasad najpopularniejszych w polskich serwisach: deklaracje od 0 do 13 osobno dla każdego gracza, kontrakt jako suma deklaracji, kara 100 punktów za 10 worków, zero ±100, zero w ciemno ±200 przy stracie co najmniej 200 punktów i gra do 500 punktów (albo do −200).

Dla kogo są piki?

Dla miłośników tysiąca, brydża i kierek. Jeśli lubisz gry w lewy, piki są naturalnym kolejnym krokiem: zasady rozgrywki są proste, a cała trudność leży w ocenie ręki i grze z partnerem. To też dobre przygotowanie do brydża – uczy liczenia lew i atutów bez skomplikowanej licytacji.

Dla grających w parze. Piki to gra drużynowa. Wygrana zależy od tego, czy razem trafnie oceniacie siłę rąk i czy pomagacie sobie w rozgrywce. Grając online z komputerowym partnerem, łatwo przećwiczyć osłanianie zera albo oddawanie lew partnerowi.

Dla seniorów i na spokojne popołudnie. Duże karty, podświetlenie tych, które wolno zagrać, i brak pośpiechu w grze z komputerem sprawiają, że piki są wygodne także na telefonie. Więcej pomysłów znajdziesz w poradniku gry karciane dla seniorów. Jeśli wolisz grę bez partnera, spróbuj kierek albo tysiąca.

Słowniczek pików

Lewa

Cztery karty zagrane po jednej przez każdego gracza; bierze ją najwyższy pik albo najwyższa karta w kolorze wyjścia.

Atut

Kolor, który bije wszystkie inne. W pikach zawsze są to piki.

Deklaracja

Liczba lew (od 0 do 13), którą gracz zobowiązuje się wziąć w rozdaniu.

Kontrakt pary

Suma deklaracji obu partnerów – tyle lew para musi wziąć razem.

Worek (nadróbka)

Lewa ponad kontrakt: +1 punkt, ale co 10 worków para traci 100 punktów.

Zero

Deklaracja, że nie weźmie się żadnej lewy: +100 albo −100 dla pary.

Zero w ciemno

Zero zadeklarowane przed obejrzeniem kart, gdy para przegrywa o 200 punktów lub więcej: ±200.

Rozbite piki

Stan po tym, jak ktoś dołożył pika do innego koloru; od tej chwili wolno wychodzić w piki.

Przebicie

Zagranie pika, gdy nie ma się karty w kolorze wyjścia.

Renons

Brak kart w jakimś kolorze; daje szansę na przebicie.

Singel

Jedyna karta w danym kolorze.