66 online – gra w sześćdziesiąt sześć

Sześćdziesiąt sześć, czyli po prostu 66, to dwuosobowa gra karciana z talią 24 kart, meldunkami i atu. Na Stoliku Gier zagrasz w nią online za darmo, bez rejestracji i bez instalowania aplikacji – z przeciwnikiem komputerowym na jednym z trzech poziomów. Cel każdego rozdania jest zapisany w nazwie: zebrać co najmniej 66 punktów, zanim zrobi to rywal, a potem wygrać cały mecz do 7 punktów.

66 jest krótsze i szybsze od tysiąca, ale wcale nie prostsze. Nie ma tu licytacji ani musiku – za to jest odkryty atut, talia, z której obaj gracze dobierają karty, i najważniejsza decyzja w grze: czy zamknąć talię i zagrać o wszystko. Niżej znajdziesz zasady w skrócie, opis sterowania i przede wszystkim strategię – z przykładami, w których każdy punkt jest policzony.

Jak grać w 66 online na telefonie i komputerze

• Zagrywanie kart. Dotknij karty, którą chcesz zagrać. Karty, które wolno teraz zagrać, są podświetlone, a pozostałe przygaszone – przygaszone pojawiają się dopiero po zamknięciu albo wyczerpaniu talii.
• Meldunek. Gdy wychodzisz i masz króla z damą w jednym kolorze, nad tymi kartami pojawia się znaczek „para”. Dotknij jednej z nich albo przycisku „Melduj” i wybierz, czy wychodzisz damą, czy królem.
• Wymiana dziewiątki. Przycisk „Wymień 9” z symbolem koloru atutowego zamienia Twoją dziewiątkę atutową na odkryty atut leżący pod talią. Działa, gdy wychodzisz po wziętej lewie.
• Zamknięcie talii. Przycisk „Zamknij” zamyka talię. Gra zapyta o potwierdzenie i przypomni, co ryzykujesz.
• Zgłoszenie 66. Gdy masz 66 punktów i wychodzisz do lewy, rozświetla się przycisk „Mam 66”. Możesz go użyć od razu albo grać dalej o wyższą wygraną.

Nad kartami widzisz kolor atutowy, wynik meczu (Ty : Ania) i swoje punkty w rozdaniu. Jeśli meldunek czeka jeszcze na wziętą lewę, jego wartość jest pokazana obok, np. „Masz 31 +20”. Punktów przeciwniczki nie widać – tak jak przy prawdziwym stole, gdzie wzięte lewy leżą zakryte. Widać za to liczbę jej lew i jej meldunki.

Pasek nad przyciskami zawsze podpowiada, co możesz zrobić: wyjść dowolną kartą, odpowiedzieć bez obowiązku koloru albo – po zamknięciu talii – dołożyć do koloru i przebić. Po każdym rozdaniu pojawia się podsumowanie z punktami obu graczy, liczbą lew i wynikiem meczu. Stan gry zapisuje się w przeglądarce, więc po odświeżeniu strony grasz dalej. Poziom trudności i nową grę wybierzesz w menu (na telefonie pod ikoną ☰).

Zasady gry w 66 w skrócie

Gra się talią 24 kart – od dziewiątki do asa w każdym kolorze. As jest wart 11 punktów, dziesiątka 10, król 4, dama 3, walet 2, a dziewiątka nic. Dziesiątka jest silniejsza od króla: starszeństwo to 9, W, D, K, 10, A (wartość kart). W całej talii jest 120 punktów.

Każdy gracz dostaje 6 kart. Następna karta zostaje odkryta i wyznacza atu, a reszta tworzy zakrytą talię (rozdawanie). Zaczyna przeciwnik rozdającego. Lewę bierze wyższa karta w kolorze wyjścia albo atu dołożone do innego koloru. Po każdej lewie obaj gracze dobierają po karcie – najpierw zwycięzca lewy – i on wychodzi do następnej. Dopóki w talii są karty, nie trzeba dokładać do koloru ani przebijać (branie lew).

Kto wychodzi i ma króla z damą w jednym kolorze, może zameldować: dostaje 20 punktów, a w kolorze atutowym 40 (meldunki). Gracz z dziewiątką atutową może ją wymienić na odkryty atut (wymiana dziewiątki). Wychodzący może też zamknąć talię: wtedy nikt już nie dobiera, obowiązuje dokładanie do koloru, a zamykający musi zdobyć 66 punktów (zamknięcie talii).

Gdy masz 66 punktów, przy swoim wyjściu zgłaszasz 66 i kończysz rozdanie (zgłoszenie 66). Za wygrane rozdanie dostajesz 1, 2 albo 3 punkty – zależnie od tego, ile punktów i lew ma przeciwnik (punktacja). Mecz wygrywa ten, kto pierwszy zbierze 7 punktów. Pełny opis z wyjątkami jest na stronie zasady gry w 66.

Strategia: licz punkty od pierwszej lewy

Najważniejsza umiejętność w 66 to liczenie. W naszej grze swoje punkty widzisz na ekranie, ale punkty przeciwnika musisz liczyć sam – a od nich zależy, czy wygrana da Ci 1, czy 2 punkty i czy zamknięcie talii ma sens. Na początek wystarczy prosta zasada: as i dziesiątka to razem 21, a dwie takie lewy to już prawie dwie trzecie drogi do 66.

Punkty przeciwnika licz tak samo: po każdej jego lewie dodaj w pamięci wartość obu kart, a meldunki – które widać na stole – dolicz, gdy weźmie jakąś lewę. Pomaga zaokrąglanie: zamiast „3 + 4 + 2” myśl „mniej więcej 10”. Do decyzji przy stole najczęściej wystarcza wiedzieć, czy rywal ma już 33 punkty (wtedy Twoja wygrana to tylko 1 punkt) i czy jest blisko 66 (wtedy liczy się każde jego wyjście).

Druga rzecz, którą warto liczyć, to atuty. W talii jest ich sześć. Gdy zobaczysz, że rywal zagrał dwa, a dwa masz Ty, a jeden leży odkryty pod talią, wiesz, że gdzieś czeka już tylko jeden. Po zamknięciu talii taka wiedza wygrywa rozdania.

Pierwsza faza: co zrzucać, a co trzymać

Dopóki talia jest otwarta, nikt nie musi dokładać do koloru, więc lewa idzie zwykle do tego, kto bardziej jej chce. Na wyjściu najlepiej sprawdzają się tanie karty: dziewiątki i walety w kolorach innych niż atu. Rywal albo odda za nie niewiele, albo – żeby je wziąć – wyda kartę, której wolałby nie wydawać.

Odpowiadając na wyjście przeciwnika, sprawdź, ile punktów leży na stole. Gdy rywal wychodzi asem albo dziesiątką, warto wziąć tę lewę małym atutem – to 10–11 punktów za kartę wartą 0 lub 2. Gdy wychodzi dziewiątką, nie marnuj na nią atutu; dorzuć coś taniego z innego koloru. Króla i damy z jednej pary nie oddawaj bez potrzeby – razem są warte 20 albo 40 punktów, osobno tylko 4 i 3.

Strategia: kiedy meldować

Meldunek to najszybsza droga do 66 – kier jako atu z parą króla i damy to od razu 40 punktów. Są jednak dwa warunki: meldować można tylko wychodząc do lewy i tylko dopóki talia jest otwarta. Kto czeka z parą „na lepszy moment”, często traci ją bezpowrotnie, gdy rywal zamknie talię albo talia się skończy. Dlatego zasada jest prosta: masz parę i wychodzisz – melduj, chyba że masz bardzo dobry powód, żeby poczekać.

Pamiętaj, że punkty za meldunek liczą się dopiero wtedy, gdy weźmiesz lewę – tę z meldunkiem albo którąś późniejszą. Jeśli po meldunku nie weźmiesz już żadnej lewy, meldunek przepada. W praktyce zdarza się to rzadko, ale przy pierwszym wyjściu rozdania warto o tym pamiętać.

Którą kartą wychodzić przy meldunku? Częściej damą – jest warta o punkt mniej niż król, a gdy przeciwnik ją przebije, oddajesz mniej. Przy meldunku w kolorze atutowym zastanów się dwa razy: dama atutowa może zostać zabita tylko wyższym atutem (królem, dziesiątką albo asem), więc często i tak bierzesz tę lewę.

Wymiana dziewiątki atutowej

Wymiana prawie zawsze się opłaca: oddajesz kartę wartą 0 punktów, a dostajesz odkryty atut – często asa albo dziesiątkę. Wymienić możesz, gdy wychodzisz po wziętej lewie, a odkryty atut wciąż leży pod talią. Jeśli odkrytym atutem jest król albo dama, wymiana może dać Ci od razu meldunek za 40.

Strategia: kiedy zamknąć talię

Zamknięcie talii (nazywane też zakryciem) to najmocniejszy i najbardziej ryzykowny ruch w 66. Od tej chwili nikt nie dobiera kart, trzeba dokładać do koloru i przebijać, a Ty musisz zdobyć 66 punktów. Jeśli się nie uda, przeciwnik dostaje 2 punkty – a 3, jeśli nie masz żadnej lewy. Zamykaj więc tylko wtedy, gdy umiesz policzyć, skąd weźmiesz brakujące punkty.

Najlepszy moment to taki, w którym masz najwyższe atuty. Po zamknięciu przeciwnik musi dołożyć atu do Twojego atutu, jeśli go ma, więc as, dziesiątka i król atutowe zagrane po kolei zwykle biorą lewy jedna po drugiej.

Dlaczego nie grać dalej i nie dobierać? Bo z każdą lewą przeciwnik może dobrać brakujący atut, zameldować albo sam zebrać 66 punktów. Zamknięcie zamraża sytuację w chwili, gdy przewaga jest po Twojej stronie. Uważaj tylko na meldunki: po zamknięciu nie zameldujesz już pary, więc jeśli ją masz, zamelduj ją przy wcześniejszym wyjściu.

Zamknięcie ma też drugą stronę: blokuje przeciwnika. Kto zamyka, odbiera rywalowi szansę na meldunek z kartą, którą mógłby dobrać, i na wymianę dziewiątki. Gdy rywal ma już sporo punktów, a Ty widzisz drogę do 66, zamknięcie jest często jedynym sposobem, żeby nie przegrać rozdania.

Strategia: druga faza i zgłaszanie 66

Gdy talia się wyczerpie, obaj gracze mają po 6 kart, a obowiązuje dokładanie do koloru i przebijanie. Jeśli liczysz karty, wiesz już dokładnie, co ma przeciwnik: to wszystkie karty, których nie masz Ty i których nie zagrano. Ta faza to czysta kalkulacja – i jeszcze jeden powód, żeby pamiętać zagrane atuty.

• Najpierw atuty. Masz najwyższe atuty? Wyjdź nimi, żeby „wyciągnąć” atuty przeciwnika. Potem Twoje asy i dziesiątki w innych kolorach są bezpieczne.
• Ostatnia lewa to 10 punktów. Gdy rozdanie trwa do końca bez zamykania, ostatnia lewa daje premię. Przy wyniku bliskim 65:65 to ona rozstrzyga.
• Nie oddawaj dziesiątki. Dziesiątkę zagraną w kolor, w którym przeciwnik może mieć asa, łatwo stracić – i oddać rywalowi 21 punktów naraz.

Przy zgłaszaniu 66 liczy się nie tylko to, czy masz 66, ale też ile ma przeciwnik. Jeśli ma mniej niż 33 punkty, wygrana daje 2 punkty, a jeśli nie ma żadnej lewy – aż 3. Każda kolejna lewa przeciwnika może te liczby zmienić, więc z zasady zgłaszaj od razu, gdy tylko masz 66.

Zgłaszaj tylko wtedy, gdy masz pewność. Zgłoszenie z 65 punktami to porażka: przeciwnik dostaje 2 punkty, a gdy nie masz żadnej lewy – 3. W naszej grze przycisk „Mam 66” zapala się dopiero przy 66 punktach, więc tej pomyłki nie zrobisz – przy prawdziwym stole trzeba liczyć samemu.

Najczęstsze błędy w 66

• Meldunek odłożony na później. Gdy talia zostanie zamknięta albo się skończy, para króla i damy jest warta już tylko swoje 7 punktów.
• Zamykanie „na oko”. Zanim zamkniesz, policz: punkty, które masz, plus pewne lewy. Jeśli nie wychodzi 66, nie zamykaj.
• Przebijanie dziewiątek atutem. Atut zużyty na lewę za 0 punktów może zabraknąć, gdy rywal wyjdzie asem.
• Wyjście dziesiątką w nieznany kolor. Dopóki nie wiesz, gdzie jest as tego koloru, dziesiątka to łatwy łup dla przeciwnika.
• Zapominanie o wymianie dziewiątki. Zero punktów za odkrytego asa lub dziesiątkę to najtańszy prezent w grze.
• Nieliczenie punktów rywala. Bez tego nie wiesz, czy grasz o 1, czy o 2 punkty, ani czy rywal zaraz zgłosi 66.
• Zwlekanie ze zgłoszeniem 66. Każda kolejna lewa przeciwnika może zmniejszyć Twoją wygraną albo ją odebrać.

66 z komputerem – trzy poziomy

Grasz z Anią, przeciwniczką komputerową. Ania widzi tylko to, co widziałby gracz przy stole: swoje karty, odkryty atut, zagrane karty i meldunki. Twojej ręki ani kolejności kart w talii nie zna.

• Łatwy – często zagrywa przypadkowe karty, melduje, gdy może, i nigdy nie zamyka talii. Dobry do nauki zasad.
• Średni – gra rozsądnie: zrzuca tanie karty, bierze asy i dziesiątki, melduje od razu i zamyka talię, gdy ma najwyższe atuty i wystarczająco dużo punktów.
• Trudny – liczy karty i punkty bezbłędnie. Przed ruchem rozgrywa w myślach wiele możliwych układów kart, a po zamknięciu lub wyczerpaniu talii przelicza końcówkę do ostatniej lewy.

Ania zastanawia się nad ruchem chwilę – od pół sekundy do sekundy – żeby można było śledzić, co dzieje się na stole. Mecz trwa do 7 punktów i zapisuje się w przeglądarce, więc możesz go przerwać i wrócić później. Na poziomie trudnym wygrana wymaga dobrego liczenia: Ania zamyka talię w dobrym momencie i rzadko oddaje 21 punktów w jednej lewie.

Skąd się wzięło 66?

66 należy do dużej rodziny gier z meldunkami, do której zalicza się też mariasz, a w szerszym sensie także polski tysiąc. Za kraj pochodzenia uważa się zwykle Niemcy, gdzie gra nosi nazwę Sechsundsechzig. Bardzo bliską odmianą jest sznaps (Schnapsen), popularny w Austrii i na Węgrzech, w który gra się talią 20 kart.

Polska Wikipedia wspomina, że w naszym kraju 66 jest popularne zwłaszcza na południu, gdzie bywa jedną z typowych gier we dwoje – obok mariasza. Jak w wielu grach przekazywanych przy stole, zasady różnią się szczegółami w zależności od regionu i rodziny: inaczej liczy się punkty za rozdanie, inaczej traktuje zamknięcie talii. Nasza wersja trzyma się zasad opisanych w polskich serwisach z grami online.

Odmiany 66

Najczęstsze różnice dotyczą talii, ostatniej lewy i liczenia punktów za rozdanie. Pełne zestawienie znajdziesz w części odmiany gry w 66.

Odmiana 20-kartowa jest szybsza i bardziej „ciasna” – mniej kart w talii oznacza, że po kilku lewach wiadomo prawie wszystko. Wersja na cztery osoby w parach przypomina z kolei bardziej grę drużynową: partnerzy dzielą się punktami i meldunkami.

66 dla kogo? We dwoje, dla seniorów, na naukę

We dwoje. 66 to jedna z najlepszych gier karcianych dla pary – krótkie rozdania, sporo decyzji i mecz, który mieści się w kwadransie. Więcej propozycji znajdziesz w poradniku gry karciane dla dwóch osób.

Dla seniorów. Dla wielu osób 66 to gra z młodości – grana w domu, na działce albo w pociągu. Duże karty, podświetlenie dozwolonych ruchów i spokojne tempo gry z komputerem sprawiają, że łatwo do niej wrócić. Zajrzyj też do zestawienia gry karciane dla seniorów.

Na naukę tysiąca. Kto zna 66, łatwo uczy się tysiąca – i odwrotnie. Obie gry mają te same wartości kart, meldunki i branie lew. 66 jest jednak krótsze i dwuosobowe, więc dobrze nadaje się na pierwsze kroki. Gdy opanujesz liczenie do 66, spróbuj tysiąca z licytacją i musikiem.

Dla starszych dzieci. Liczenie punktów do 66 to dobre ćwiczenie z dodawania w pamięci, a zasady są na tyle krótkie, że można je wyjaśnić w kilka minut. Młodszym dzieciom lepiej zacząć od prostszych gier, takich jak wojna czy piotruś.

Słowniczek gry w 66

Atu (kolor atutowy)

Kolor odkrytej karty spod talii. Karta atutowa bije każdą kartę innego koloru.

Odkryty atut

Karta leżąca odkryta pod talią; dobiera się ją jako ostatnią.

Talia

Zakryte karty, z których gracze dobierają po każdej lewie.

Lewa

Dwie karty zagrane po jednej przez każdego gracza; bierze ją wyższa karta.

Wyjście

Zagranie pierwszej karty do lewy. Tylko wychodzący może meldować, zamykać i zgłaszać 66.

Meldunek

Para króla i damy w jednym kolorze: 20 punktów, w atu 40.

Wymiana dziewiątki

Zamiana dziewiątki atutowej z ręki na odkryty atut spod talii.

Zamknięcie (zakrycie) talii

Koniec dobierania na życzenie wychodzącego; zamykający musi zdobyć 66.

Dokładanie do koloru

Obowiązek zagrania karty w kolorze wyjścia – w 66 dopiero po zamknięciu albo wyczerpaniu talii.

Zgłoszenie 66

Ogłoszenie, że ma się co najmniej 66 punktów; kończy rozdanie.

Punkty za rozdanie

1, 2 albo 3 punkty dla zwycięzcy rozdania; liczą się do wyniku meczu.

Mecz

Seria rozdań do 7 punktów.