Remik online

Remik online na Stoliku Gier jest darmowy, bez rejestracji i bez instalowania aplikacji – siadasz do stołu z jednym, dwoma albo trzema przeciwnikami komputerowymi. Remik to jedna z najpopularniejszych gier karcianych w Polsce: układa się w nim sekwensy i grupy, poluje na jokery i pilnuje, żeby na koniec rozdania nie zostać z garścią wysokich kart.

Grasz dwiema taliami z czterema jokerami, po 13 kart na osobę, według zasad remika tradycyjnego z pierwszym wyłożeniem za 51 punktów. Niżej znajdziesz opis sterowania, zasady w pigułce, strategię z przykładami rozdań, najczęstsze błędy, odmiany gry i słowniczek pojęć.

Jak grać w remika online na telefonie i komputerze

Każda tura zaczyna się od dobrania karty. Dotknij zakrytej talii albo przycisku „Dobierz z talii”, a jeśli chcesz wziąć kartę leżącą na stosie – dotknij stosu albo przycisku „Weź ze stosu”. Napis nad kartami zawsze mówi, co możesz zrobić w danej chwili, na przykład „Dobierz kartę z talii albo ze stosu” albo „Pierwsze wyłożenie musi mieć co najmniej 51 punktów – masz 34”.

• Zaznaczanie kart. Dotknij karty w ręce, żeby ją zaznaczyć – podniesie się i dostanie żółtą ramkę. Dotknij jeszcze raz, żeby ją odznaczyć. Na wąskim ekranie karty układają się w dwa rzędy, a każda ma duże pole do dotknięcia.
• Sortowanie. Przycisk „Wartość” albo „Kolor” układa rękę według wartości (łatwiej zobaczyć grupy) albo według koloru (łatwiej zobaczyć sekwensy). Na komputerze to samo robi klawisz S.
• Pierwsze wyłożenie. Zaznacz karty jednego układu i naciśnij „Odłóż układ”. Odłożony układ czeka na stole w przerywanej ramce, a przycisk „Wyłóż” pokazuje sumę, np. „34/51”. Gdy uzbierasz 51 punktów z czystym sekwensem, naciśnij „Wyłóż”. Dotknięcie odłożonego układu przenosi go z powrotem do ręki.
• Kolejne układy. Po pierwszym wyłożeniu każdy nowy układ wykładasz od razu przyciskiem „Wyłóż układ”.
• Dokładanie. Zaznacz jedną kartę – układy na stole, do których pasuje, zaczną świecić na żółto. Dotknij jednego z nich, a karta do niego trafi. Tak samo wymieniasz jokera: zaznacz kartę, którą joker zastępuje, i dotknij układu z jokerem.
• Odrzucanie. Zaznacz jedną kartę i naciśnij „Odrzuć” albo dotknij stosu. To kończy Twoją turę.

Gdy próbujesz zrobić coś niezgodnego z zasadami, gra nie wykona ruchu, tylko podpowie, dlaczego – na przykład „Do pierwszego wyłożenia potrzebny jest czysty sekwens – bez jokera” albo „Nie możesz od razu odrzucić karty wziętej ze stosu”. Na jokerach na stole widać, jaką kartę zastępują, a przy przeciwnikach – liczbę kart w ręce, punkty karne i znaczek ✓ po pierwszym wyłożeniu.

W menu wybierasz liczbę graczy (2, 3 albo 4 razem z Tobą), poziom trudności i długość gry: jedno rozdanie albo grę do 100 lub 300 punktów karnych. Po każdym rozdaniu zobaczysz podsumowanie z punktami, a stan gry zapisuje się w przeglądarce – po odświeżeniu strony grasz dalej.

Zasady remika w skrócie

Gra się dwiema taliami po 52 karty i czterema jokerami. Każdy dostaje 13 kart, jedna karta leży odkryta na stosie, a reszta tworzy zakrytą talię (karty i rozdanie). W swojej turze dobierasz kartę, możesz wyłożyć układy i na koniec odrzucasz jedną kartę na stos (przebieg tury).

Układy to sekwensy – co najmniej trzy kolejne karty w jednym kolorze, np. 5♣ 6♣ 7♣ – oraz grupy – trzy lub cztery karty tej samej wartości w różnych kolorach, np. D♠ D♥ D♦ (sekwensy i grupy). As może zaczynać sekwens (A-2-3) albo go kończyć (D-K-A), ale nie wolno ułożyć K-A-2 (as w sekwensie). Joker zastępuje dowolną kartę, choć nie może być ich w układzie więcej niż zwykłych kart (jokery).

Pierwszy raz wykładasz karty dopiero wtedy, gdy Twoje układy są warte razem co najmniej 51 punktów i jest wśród nich sekwens bez jokera (pierwsze wyłożenie). Potem możesz dokładać karty do wszystkich układów na stole (dokładanie) i zabierać jokery, zastępując je właściwą kartą (wymiana jokera).

Kto odrzuci ostatnią kartę, kończy rozdanie. Pozostali dostają punkty karne za karty w ręce – figury po 10, as 11, joker 25 – a za remik, czyli wyłożenie całej ręki w jednej turze, płacą podwójnie (punkty karne). Wygrywa ten, kto ma ich najmniej. Pełne zasady z przykładami i tabelą punktów znajdziesz na stronie zasady gry w remika.

Jak wygrywać w remika – strategia

W remiku dużo zależy od kart, ale w dłuższej grze wyraźnie wygrywa ten, kto szybciej buduje układy i rzadziej zostaje z wysokimi kartami w ręce. Poniżej najważniejsze zasady – od podstaw do sztuczek dla zaawansowanych.

Dla początkujących: licz do 51

Pierwsze wyłożenie jest progiem, który zatrzymuje wielu graczy. Zanim cokolwiek wyrzucisz, policz, ile punktów dają układy, które już masz. Figury i asy szybko podnoszą sumę, dlatego na początku rozdania nie pozbywaj się wszystkich wysokich kart – często to one domykają brakujące punkty.

Pamiętaj, że as liczy się różnie: w D♦ K♦ A♦ jest wart 11 punktów (razem 31), a w A♣ 2♣ 3♣ tylko 1 punkt (razem 6). Joker liczy się tak jak karta, którą zastępuje – w 10♠ joker D♠ jest walet pik, więc cały układ to 30 punktów.

Dla początkujących: zbieraj „prawie układy”

Dwie karty, którym brakuje jednej do układu, to najcenniejsze, co masz w ręce. Para 9♣ 9♦ czeka na dziewiątkę pik albo kier, a 5♥ 6♥ – na czwórkę lub siódemkę kier. Taka para ma aż kilka „wejść”, bo w dwóch taliach każda karta występuje dwa razy. Gorzej z „dziurą” w środku: 5♥ 7♥ czeka już tylko na szóstkę kier.

Średnio zaawansowani: stos to druga talia

Kartę ze stosu bierz wtedy, gdy od razu wchodzi do układu albo zamienia parę w gotowy układ. Branie „na zapas” ma swoją cenę: przeciwnicy widzą, co zabierasz, i przestają odrzucać podobne karty. Uważaj też na zasadę, że wziętej ze stosu karty nie wolno od razu odrzucić – jeśli jej nie wykorzystasz, zostaje w ręce co najmniej do następnej tury.

Patrz, co biorą inni. Jeśli Bartek wziął ze stosu 8♦, a potem 8♣, zbiera ósemki – nie odrzucaj mu kolejnej. Jeśli Ania zabrała 6♠, uważaj z 5♠ i 7♠.

Średnio zaawansowani: wykładać od razu czy czekać?

Gdy już przekroczysz 51 punktów, prawie zawsze warto wyłożyć od razu. Każdy układ na stole to karty, za które nie zapłacisz, jeśli ktoś nagle skończy rozdanie. Do tego dopiero po pierwszym wyłożeniu możesz dokładać karty do cudzych układów i zabierać jokery – im wcześniej to zrobisz, tym więcej luźnych kart zgubisz po drodze.

Wyłożenie ma też swoją cenę: przeciwnicy widzą Twoje układy i mogą dokładać do nich swoje karty. Dlatego część graczy zostawia w ręce jeden niewielki układ, na przykład trzy niskie karty, jako „rezerwę” na koniec. To ma sens tylko wtedy, gdy rywale mają jeszcze dużo kart – trzy karty w ręce to wciąż kilkanaście punktów karnych, jeśli ktoś Cię wyprzedzi.

Średnio zaawansowani: nie karm przeciwnika

Najprostszy sposób, żeby pomóc rywalowi, to odrzucić kartę, która pasuje do układu leżącego na stole. Gracz po Tobie, jeśli już wyłożył, bierze ją ze stosu i od razu dokłada.

Dla zaawansowanych: jokery i remik

Joker w ręce to największy skarb i największe ryzyko zarazem: pomaga zbudować dowolny układ, ale gdy rozdanie skończy się nagle, kosztuje 25 punktów. Gdy któryś z przeciwników ma już mało kart, nie trzymaj jokera „na lepszy układ” – dołóż go do stołu.

Jokery leżące na stole też są do wzięcia. Po swoim pierwszym wyłożeniu połóż na miejsce jokera kartę, którą on zastępuje, i od razu wykorzystaj go w nowym układzie – to często pozwala pozbyć się dwóch luźnych kart naraz.

Dla zaawansowanych: pamiętaj, co już wyszło

W dwóch taliach każda karta występuje dokładnie dwa razy. Jeśli oba egzemplarze 6♥ leżą już na stosie albo w układach, Twoja para 5♥ 7♥ nigdy nie stanie się sekwensem przez środek – lepiej się jej pozbyć, zanim urośnie w punkty karne. I odwrotnie: karta, której drugi egzemplarz już widać na stole, jest dla przeciwników mniej cenna, więc odrzucasz ją bezpieczniej. Tak samo grają przeciwnicy na poziomie trudnym: zapamiętują odrzucone karty i to, co ktoś zabrał ze stosu.

Remik, czyli wyłożenie całej ręki w jednej turze, podwaja punkty karne rywali. Kusi, żeby długo nie wykładać i czekać na taki finał, ale to ryzykowne: jeśli ktoś skończy wcześniej, płacisz za wszystkie karty w ręce. Na remik warto czekać tylko wtedy, gdy brakuje Ci jednej karty, a przeciwnicy mają jeszcze dużo kart.

Najczęstsze błędy w remiku

• Pierwsze wyłożenie bez czystego sekwensu. Trzy grupy za 90 punktów to za mało, jeśli nie ma wśród nich sekwensu bez jokera. Zanim zaczniesz odkładać układy, upewnij się, że masz choć jeden taki sekwens.
• Liczenie asa zawsze za 11. W sekwensie A-2-3 as jest wart 1 punkt. Kto liczy go za 11, myśli, że ma 51 punktów, a ma 41.
• Układanie K-A-2. Sekwens nie przechodzi „przez róg”. As pasuje przed dwójkę albo po królu, nigdy jednocześnie.
• Wyłożenie ostatniej karty. Rozdanie kończy się odrzuceniem ostatniej karty na stos, więc zawsze musi Ci zostać jedna karta do odrzucenia.
• Branie ze stosu, żeby od razu odrzucić. Wziętej ze stosu karty nie wolno odrzucić w tej samej turze. Jeśli jej nie potrzebujesz, dobierz z talii.
• Trzymanie wysokich kart do końca. Gdy przeciwnik ma dwie, trzy karty, każda figura w Twojej ręce to 10 punktów karnych, as 11, a joker 25.
• Zapominanie o cudzych układach. Po pierwszym wyłożeniu możesz dokładać także do układów przeciwników. Luźna 8♠ znika z ręki, jeśli na stole leży czyjeś 5♠ 6♠ 7♠.

Remik z komputerem – poziomy trudności

Przeciwnicy komputerowi grają według tych samych zasad co Ty i widzą tylko to, co widziałby człowiek przy stole: swoje karty, stół i stos. Różnią się sposobem myślenia.

• Łatwy – wykłada to, co zauważy, ale dobiera i odrzuca karty prawie na chybił trafił. Dobry na pierwsze rozdania i do nauki liczenia punktów.
• Średni – planuje rękę, czyli szuka najlepszego podziału kart na układy, bierze kartę ze stosu tylko wtedy, gdy wchodzi do układu, wykłada najszybciej, jak może, i pozbywa się najdroższych luźnych kart.
• Trudny – robi to samo co średni, a do tego zapamiętuje odrzucone karty i to, co rywale brali ze stosu, nie odrzuca kart pasujących do układów na stole, wymienia jokery i szybciej pozbywa się figur, gdy ktoś jest blisko końca.

Komputer gra spokojnie – między ruchami jest krótka przerwa, żeby było widać, co dobiera i co wykłada. Ostatnie ruchy widać w linii pod stołem (na komputerze w panelu z boku).

Remik w Polsce

Remik należy do dużej rodziny gier w układy, którą w wielu krajach zna się pod nazwą rummy. W Polsce to jedna z najbardziej rodzinnych gier karcianych: gra się w nią przy świątecznym stole, na działce i w pociągu, a dwie talie z jokerami są w wielu domach przygotowane specjalnie do remika.

Dokładne początki gry nie są pewne, a historycy gier opisują kilka możliwych dróg, którymi gry w układy trafiły do Europy. Pewne jest to, że remik ma dziś mnóstwo domowych odmian – inne progi pierwszego wyłożenia, inne wartości jokera, inne sposoby liczenia punktów. Dlatego przed grą przy prawdziwym stole zawsze warto ustalić, według których zasad się gra. U nas obowiązują zasady remika tradycyjnego opisane na stronie zasady gry w remika.

Odmiany remika

Najważniejsze różnice, na które można trafić przy innych stołach:

Pokrewne gry to remik gin na dwie osoby – po 10 kart, bez jokerów, z „pukaniem”, gdy w ręce zostaje niewiele punktów – oraz remik 500, w którym zbiera się punkty za wyłożone karty. Wszystkie różnice opisujemy w tabeli odmian na stronie z zasadami, a podobne gry – jak kanasta – na stronie gry w układy.

Remik we dwoje, w rodzinie i dla seniorów

We dwoje. Przy dwóch graczach w talii zostaje aż 81 kart, więc rozdania są dłuższe, a stos zmienia się wolniej – łatwiej zapamiętać, co przeciwnik odrzuca i co bierze. Inne propozycje dla pary znajdziesz w poradniku gry karciane dla dwóch osób.

W rodzinie. Remik dobrze sprawdza się w trzy i cztery osoby. Dzieci, które znają już kolory i wartości kart, szybko łapią sekwensy i grupy, a liczenie do 51 to przy okazji dobre ćwiczenie z dodawania. Więcej pomysłów w poradniku gry karciane dla dzieci.

Dla seniorów. W grze z komputerem nikt nie pogania, karty są duże, a podświetlone układy pokazują, gdzie można dołożyć kartę. Licznik punktów przy przycisku „Wyłóż” od razu podpowiada, ile brakuje do pierwszego wyłożenia. Zobacz też poradnik gry karciane dla seniorów.

Gdy masz ochotę na coś innego, spróbuj makao z kartami funkcyjnymi albo tysiąca z licytacją i meldunkami.

Słowniczek remika

Sekwens (strit)

Co najmniej trzy kolejne karty w jednym kolorze, np. 8♦ 9♦ 10♦.

Czysty sekwens

Sekwens bez jokera; potrzebny do pierwszego wyłożenia.

Grupa

Trzy lub cztery karty tej samej wartości w różnych kolorach.

Joker

Karta, która zastępuje dowolną inną; w ręce na koniec kosztuje 25 punktów.

Wyłożenie

Pierwsze położenie układów na stole; musi mieć co najmniej 51 punktów.

Dokładanie

Dodanie karty do układu, który już leży na stole – swojego albo cudzego.

Wymiana jokera

Zabranie jokera ze stołu przez położenie w jego miejsce karty, którą zastępuje.

Talia

Zakryte karty, z których się dobiera.

Stos

Odkryte karty odrzucone przez graczy; wolno wziąć tylko wierzchnią.

Punkty karne

Suma wartości kart, które zostały w ręce, gdy ktoś skończył rozdanie.

Remik

Wyłożenie wszystkich kart w jednej turze; pozostali płacą podwójnie.