Pasjans Klondike online

Tu zagrasz w pasjans Klondike online – za darmo, bez rejestracji i bez pobierania aplikacji. To ten pasjans, który większość z nas zna z pierwszych komputerów i który wiele osób nazywa po prostu pasjansem klasycznym: siedem kolumn kart, talia w rogu i cztery stosy do ułożenia od asa do króla. Grasz na telefonie, tablecie i komputerze, dobierając z talii po jednej albo po trzy karty. Rozpoczęte rozdanie zapisuje się na Twoim urządzeniu, więc możesz wrócić do niego w dowolnej chwili.

Poniżej opisujemy, jak działa gra na naszej stronie, przypominamy zasady i – przede wszystkim – pokazujemy, jak myśleć o kolejnych ruchach, żeby częściej układać całą talię.

Jak grać w pasjansa Klondike

Na stole leży siedem kolumn: w pierwszej jedna karta, w ostatniej siedem – razem 28 kart. Pozostałe 24 czekają w talii. Odkryta jest tylko wierzchnia karta każdej kolumny. W kolumnach układasz karty w dół i na przemian kolorami – na czarną dziesiątkę czerwoną dziewiątkę, na nią czarną ósemkę. Odkryty ciąg kart możesz przenieść w całości. Na pustą kolumnę trafia tylko król albo ciąg zaczynający się od króla.

Cel to przeniesienie wszystkich kart na cztery stosy w prawym górnym rogu – każdy w jednym kolorze, od asa do króla. Gdy zabraknie ruchów, dotknij talii, aby odkryć kolejne karty. Talię możesz przeglądać dowolnie wiele razy. Gdy wszystkie karty są już odkryte (przy dobieraniu po trzy – gdy nie zostanie już nic w talii ani na odkrytym stosie obok niej), gra sama ułoży resztę na stosach.

Partia na naszej stronie wygląda tak:

1. Wybierz tryb. Na komputerze przełącznik „Dobierz 1 / Dobierz 3” jest nad stołem, a na telefonie – w menu w górnym pasku. Zmiana trybu zaczyna nowe rozdanie.
2. Graj. Licznik ruchów i czas ruszają z pierwszym ruchem. Odkrywanie kart w kolumnach dzieje się samo: gdy na wierzchu zostaje zakryta karta, gra ją odwraca.
3. Utknięcie to nie koniec. Możesz cofać ruchy bez ograniczeń, poprosić o podpowiedź albo zacząć to samo rozdanie od początku.
4. Wygrana. Gdy wszystkie karty trafią na stosy, zobaczysz podsumowanie z liczbą ruchów, czasem, trybem i numerem rozdania. Stąd zagrasz kolejne rozdanie albo powtórzysz to samo.

Pełny opis, wraz z odmianami spotykanymi w innych grach, znajdziesz na stronie zasady pasjansa Klondike.

Sterowanie

• Dotknij karty, aby ją wybrać – miejsca, w które pasuje, podświetlą się na żółto. Potem dotknij miejsca docelowego.
• Dotknij karty dwa razy (albo kliknij dwukrotnie), a gra odłoży ją na stos albo w najlepsze miejsce.
• Ciąg kart wybierasz, dotykając karty, od której ma się zaczynać – przeniesie się razem ze wszystkimi kartami, które na niej leżą.
• Na komputerze karty można też przeciągać myszą. Skróty: Z – cofnij, H – podpowiedź, D – talia.
• Cofnij działa bez ograniczeń, a Podpowiedź pokazuje dobry ruch.
• Zmiana zdania: dotknij innej karty, aby wybrać ją zamiast poprzedniej, albo użyj przycisku „wstecz” na telefonie, aby odłożyć wybraną.

Gdy ruch jest niemożliwy, pasek stanu pod stołem krótko wyjaśnia dlaczego, np. „Tej karty nie można teraz przenieść”. Dźwięki wyłączysz przyciskiem z głośnikiem, a na telefonie wygodnie gra się w trybie pełnoekranowym.

Bez przeciwników, z pomocnikiem

Klondike to pasjans, więc nie ma tu przeciwników. Jest za to pomocnik: przycisk Podpowiedź podświetla ruch, który posuwa grę do przodu – i widzi przy tym tylko to, co Ty. Każde rozdanie ma swój numer i możesz zagrać je jeszcze raz od początku. Licznik ruchów i czas pokazują, jak Ci idzie, a po ułożeniu wszystkich kart czeka na Ciebie podsumowanie partii.

Podpowiedź nie zna kolejności kart w talii ani kart zakrytych, więc nie „oszukuje” – podpowiada tak, jak zrobiłaby to uważna osoba patrząca na ten sam stół. Gdy nie widzi żadnego przydatnego ruchu, mówi o tym wprost i proponuje cofnięcie kilku ruchów albo nowe rozdanie.

Numer rozdania przydaje się do nauki. Jeśli przegrasz, zagraj to samo rozdanie od początku: karty ułożą się identycznie, więc możesz sprawdzić, czy inna decyzja w ważnym momencie zmieniła wynik.

Zasady w skrócie

Szczegóły znajdziesz na stronie z zasadami: rozkład kart, układanie w kolumnach, stosy, dobieranie z talii i kiedy pasjans jest ułożony.

Klondike: dobieranie po 1 czy po 3 karty?

Tryb zmieniasz w ustawieniu „Dobieranie z talii”, a zmiana zaczyna nowe rozdanie. W obu trybach talię przeglądasz bez ograniczeń.

Jak myśleć przy dobieraniu po jednej

Przy dobieraniu po jednej karcie każda karta z talii prędzej czy później trafia na wierzch. Ponieważ przejść przez talię jest bez limitu, nie musisz zagrywać karty z talii od razu, gdy tylko pasuje. Czasem lepiej ją przepuścić i wrócić do niej w następnym przejściu, gdy na stole będzie dla niej lepsze miejsce. W pierwszym przejściu warto po prostu przejrzeć talię i zapamiętać, gdzie leżą asy i karty, na które czekasz.

Jak myśleć przy dobieraniu po trzy

Na początku w talii są 24 karty, czyli osiem trójek. Jeśli niczego z nich nie zagrasz, w każdym przejściu zobaczysz na wierzchu te same osiem kart, bo po odwróceniu talia zachowuje kolejność. Pozostałe szesnaście kart jest wtedy niedostępne.

Sytuację zmienia każda zagrana karta z talii. Po jej zagraniu na wierzch wychodzi karta, która leżała pod nią, a trójki w dalszej części talii przesuwają się o jedną kartę. W kolejnym przejściu na wierzchu pojawią się więc inne karty. Dlatego przy dobieraniu po trzy:

• Zagrywaj z talii, kiedy możesz, nawet jeśli ruch nie jest idealny – zmiana układu trójek daje dostęp do nowych kart.
• Patrz na kartę pod wierzchnią. Wachlarz pokazuje trzy karty. Jeśli pod wierzchnią leży karta, której potrzebujesz, zagraj najpierw wierzchnią.
• Liczba kart ma znaczenie. Gdy liczba kart w talii nie dzieli się przez trzy, ostatnia „trójka” ma jedną albo dwie karty. Każda karta zagrana z talii zmienia więc też to, które karty trafią na wierzch w kolejnym przejściu.
• Używaj cofania. Jeśli przejście przez talię niczego nie dało, cofnij kilka ruchów i spróbuj zagrać inną kartę z talii wcześniej.

Jak ułożyć pasjansa Klondike – wskazówki

Część rozdań nie wychodzi nawet przy bezbłędnej grze. W pozostałych o wyniku decyduje kolejność ruchów. Oto zasady, którymi kierują się doświadczeni gracze.

Pierwsze spojrzenie na rozdanie

Zanim wykonasz pierwszy ruch, obejrzyj siedem odkrytych kart. Zwykle od razu widać kilka rzeczy: czy jest as albo dwójka do odłożenia, które karty pasują na siebie i w której kolumnie leży najwięcej zakrytych kart. Przykład: na wierzchu kolumn leżą m.in. 8♠, 7♦ i 7♥. Na ósemkę pasują obie czerwone siódemki, ale położyć możesz tylko jedną. Wybierz tę, pod którą jest więcej zakrytych kart – druga zostanie na miejscu i może poczekać na następną czarną ósemkę.

Nie musisz wykonywać wszystkich możliwych ruchów od razu. Ruch, który niczego nie odkrywa, możesz często zostawić na później – wtedy, gdy będzie potrzebny, zamiast zamykać sobie inne możliwości.

Kolejność ruchów

Gdy masz kilka ruchów do wyboru, sprawdzaj je w mniej więcej takiej kolejności:

1. Asy i dwójki na stosy. Niskie karty nie przydają się w kolumnach, za to blokują miejsce.
2. Ruch, który odkrywa zakrytą kartę. Każda odkryta karta to nowa informacja i często nowe ruchy.
3. Ruch, który opróżnia kolumnę – ale tylko wtedy, gdy masz króla, który może tam trafić.
4. Ruch z talii, który daje miejsce na kolejne karty albo pozwala potem odkryć kartę w kolumnie.
5. Dopiero na końcu przekładanie kart między kolumnami bez odkrywania czegokolwiek.

Zanim odkryjesz kolejną kartę z talii, sprawdź, czy na stole nie ma ruchu, który odsłoni coś nowego. Talia nie ucieknie, a ruch na stole może zmienić to, czego z niej potrzebujesz.

Odkrywaj najpierw najdłuższe kolumny

Najwięcej zakrytych kart leży w kolumnach po prawej – w ostatniej na początku aż sześć. Im szybciej się do nich dostaniesz, tym więcej wiesz o rozdaniu. Przykład: na stole leży czarna dziesiątka 10♣, a na nią pasują dwie czerwone dziewiątki – 9♥ na wierzchu kolumny, pod którą są dwie zakryte karty, i 9♦ na wierzchu kolumny z pięcioma zakrytymi. Przenieś 9♦. Oba ruchy odkrywają jedną kartę, ale ten drugi skraca kolumnę, która bez pomocy długo pozostałaby zablokowana.

Podobnie przy przenoszeniu ciągów: jeśli możesz przenieść ciąg z kolumny, pod którą nic nie leży zakryte, a w innej kolumnie czeka kilka zakrytych kart, zastanów się, który ruch naprawdę coś zmienia.

Przenoszenie części ciągu

Ciąg w kolumnie nie musi wędrować w całości. Przykład: w jednej kolumnie leży odkryty ciąg J♠, 10♥, 9♣, 8♦, w drugiej na wierzchu jest 10♦, a z talii odkryto 9♠. Na pierwszy rzut oka dziewiątki nie ma gdzie położyć. Przenieś jednak dolną część ciągu – 9♣ i 8♦ – na 10♦. W pierwszej kolumnie na wierzchu zostaje 10♥, a na nią pasuje 9♠ z talii.

Takie przełożenia przydają się też wtedy, gdy chcesz dostać się do konkretnej karty w środku ciągu albo zrobić miejsce na stosie. Gdy podpowiedź proponuje przeniesienie kilku kart naraz, pokazuje, ile ich jest.

Puste kolumny i króle

Pusta kolumna przyjmie tylko króla albo ciąg zaczynający się od króla. Jeśli żadnego nie masz pod ręką, puste miejsce niewiele daje, dlatego nie opróżniaj kolumny bez planu. Gdy masz pustą kolumnę i wybór między dwoma królami, wybierz tego, który więcej odblokuje.

Przykład: w jednej kolumnie czarna dama ♠ przykrywa trzy zakryte karty, a do wyboru masz króla ♥ i króla ♣. Połóż na pustej kolumnie króla ♥ – czarna dama trafi na niego, a w jej kolumnie odkryje się nowa karta. Król ♣ nie dałby takiej możliwości, bo na czarnego króla pasuje tylko czerwona dama.

Król leżący na samym dole kolumny, bez zakrytych kart pod nim, jest już „na miejscu”. Przenoszenie go na pustą kolumnę nic nie daje – to częsty, zbędny ruch.

Kiedy odkładać karty na stosy

Odkładanie na stosy wydaje się zawsze dobre, ale karta odłożona za wcześnie może zabrać miejsce, którego zabraknie w kolumnie. Czerwona piątka jest potrzebna jako podkładka dla czarnych czwórek. Jeśli obie czarne czwórki, 4♠ i 4♣, leżą już na stosach, piątka ♥ w kolumnie do niczego się nie przyda i możesz ją spokojnie odłożyć.

Prosta zasada: kartę można bez obaw odłożyć na stos, gdy obie karty przeciwnego koloru o jeden niższe już tam leżą. Asy i dwójki odkładaj zawsze. W pozostałych sytuacjach zastanów się chwilę – a jeśli się pomylisz, u nas kartę można zdjąć ze stosu z powrotem na kolumnę.

Odkryte karty z talii

Odkryte karty z talii to zapas, z którego korzystasz we własnym tempie. Gdy kartę z talii możesz położyć na kolumnie albo na stosie, sprawdź, czy ta sama kolumna nie przyda się lepiej karcie, którą odkryjesz za chwilę. Przy dobieraniu po jednej możesz kartę przepuścić bez straty. Przy dobieraniu po trzy każda zagrana karta zmienia układ trójek, więc tam zagrywanie z talii zwykle się opłaca.

Cofanie jako narzędzie

Cofanie działa bez limitu, więc możesz traktować je jak notatnik. Gdy stoisz przed trudnym wyborem – który z dwóch królów położyć na pustej kolumnie, którą dziewiątkę przenieść – zagraj jedną możliwość, sprawdź, co się odkryje, a jeśli wynik jest zły, cofnij i spróbuj drugiej. Kto woli grać „na serio”, może z cofania nie korzystać.

Ściąga: co zrobić w typowej sytuacji

Gdy rozdanie się zatnie

Czasem pomimo dobrych ruchów nic już nie da się zrobić: na stole nie ma ruchów, a kolejne przejścia przez talię niczego nie zmieniają. Zanim zaczniesz nowe rozdanie, poproś o podpowiedź – czasem widzi ruch, który łatwo przeoczyć, np. zdjęcie karty ze stosu z powrotem na kolumnę albo przeniesienie części ciągu.

Jeśli podpowiedź też nic nie widzi, masz dwie drogi. Możesz cofnąć się do ostatniej ważnej decyzji – wyboru króla na pustą kolumnę albo karty, którą przeniesiono zamiast innej – i spróbować drugiej możliwości. Możesz też zagrać to samo rozdanie od początku i od pierwszego ruchu postawić na inny plan. Pamiętaj tylko, że niektórych rozdań nie da się ułożyć w ogóle, więc przegrana nie zawsze oznacza błąd.

Najczęstsze błędy

• Klikanie w talię odruchowo. Szybkie przeglądanie talii, gdy na stole czeka ruch odkrywający kartę, to najczęstsza przyczyna przegranych rozdań.
• Opróżnianie kolumny bez króla. Puste miejsce, którego nie możesz wykorzystać, nic nie daje, a karta przeniesiona z tej kolumny mogła się przydać gdzie indziej.
• Wszystko na stosy od razu. Wysokie karty na stosach mogą zabrać podkładki, których zabraknie w kolumnach.
• Zapominanie o ciągach. Przenieść można także część ciągu – czasem wystarczy przesunąć dolne karty, żeby zrobić miejsce.
• Przenoszenie króla z dna kolumny na pustą kolumnę, gdy pod nim nic nie leży.

Skąd się wziął pasjans Klondike

Słowo „pasjans” pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego cierpliwość – i dobrze oddaje charakter gry. Pasjanse, czyli gry karciane dla jednej osoby, znane są w Europie od dawna, a Klondike należy dziś do najpopularniejszych z nich.

Nazwa przywodzi na myśl region Klondike w Kanadzie, znany z gorączki złota pod koniec XIX wieku. Często łączy się ją z poszukiwaczami złota, którzy mieli umilać sobie czas kartami, ale skąd dokładnie wzięła się nazwa – nie wiadomo na pewno. Szczególną popularność Klondike zyskał pod koniec XX wieku, gdy pasjans zaczęto dołączać do komputerów osobistych. Dla wielu osób to właśnie on był pierwszą grą na komputerze, a słowo „pasjans” do dziś kojarzy się głównie z tym układem siedmiu kolumn.

Nasze zasady a inne odmiany

Klondike ma wiele odmian – domowych i komputerowych. Tak gramy u nas:

Więcej o różnicach przeczytasz w części odmiany Klondike na stronie z zasadami. Jeśli szukasz innego pasjansa, zagraj w pasjansa Pająk – na dwóch taliach i dziesięciu kolumnach – albo zajrzyj do kategorii pasjanse.

Pasjans dla seniorów, dzieci i na przerwę

Dla seniorów

Pasjans nie ma limitu czasu ani przeciwnika, który pogania. Dobieranie po jednej karcie i bez limitu przejść przez talię sprawia, że większość rozdań da się ułożyć, a cofanie i podpowiedzi pomagają, gdy coś pójdzie nie tak. Na tablecie w trybie pełnoekranowym karty są duże i czytelne. Więcej o spokojnych grach przeczytasz w przewodniku gry karciane dla seniorów.

Dla dzieci

Klondike uczy kolejności kart i kolorów, a przy okazji planowania. Zacznijcie od dobierania po jednej karcie i korzystajcie z podpowiedzi. Pomysły na inne gry dla najmłodszych znajdziesz w przewodniku gry karciane dla dzieci.

Na krótką przerwę

Rozdanie można przerwać w dowolnej chwili – zapisuje się na urządzeniu, więc po powrocie wszystko leży tak, jak zostało. To dobry sposób na kilka minut odpoczynku, bez zakładania konta.

Słowniczek

Kolumna

Jeden z siedmiu rzędów kart na stole. Karty układa się w niej w dół, na przemian kolorami.

Stos

Jedno z czterech miejsc w prawym górnym rogu. Każdy stos rośnie w jednym kolorze, od asa do króla.

Talia

Zakryte karty w lewym górnym rogu, z których dobierasz po jednej albo po trzy.

Odkryte karty z talii

Karty dobrane z talii, leżące obok niej. Zagrać można tylko wierzchnią.

Przejście przez talię

Dobranie wszystkich kart z talii. Potem odkryte karty odwracają się i tworzą talię od nowa.

Ciąg

Odkryte karty w kolumnie ułożone w dół na przemian kolorami. Można go przenieść w całości albo w części.

Kolor karty

Czerwony (♥ ♦) albo czarny (♠ ♣). W kolumnach liczy się kolor, na stosach – konkretny znak, np. same kiery.

Numer rozdania

Oznaczenie konkretnego ułożenia kart. To samo rozdanie możesz zagrać jeszcze raz od początku.